Gabriel Garcia Marquez z zapachem migdałów, ale tych gorzkich, kojarzył trudne miłości. Odmiana gorzka, Amygdalus communis var amara Focke, uprawiana jest na znacznie mniejszą skalę- w sadach króluje odmiana Sativa- migdałów słodkich, na szeroką skalę stosowanych w cukiernictwie.

Migdał, choć przez wielu zaliczany do orzechów, orzechem jednakże nie jest. Botanicznie najbliżej mu do brzoskwini, a oba gatunki zaliczamy do rodziny śliw. Dziwne, ale prawdziwe. Do Europy przywędrował najprawdopodobniej z Azji, obecnie największe uprawy można spotkać w basenie Morza Śródziemnego i Kalifornii, ale na piękny migdałowy sad mozna się też natknąć w Czechach, na Słowacji czy Węgrzech. Drzewa migdałowca znoszą dość dobrze nawet duże mrozy, ale kwitną zbyt wcześnie, by owoce przynosić w chłodniejszych klimatach.

Owoce migdałowca jadalne są tylko młode- później spożywać można już tylko pestki, czyli właściwe migdały i o nie właśnie w całej uprawie chodzi. Jest kilka odmian- począwszy od tych deserowych, o bardzo miękkich pestkach, poprzez półtwarde i twarde, przy których nie obejdzie się bez dziadka do orzechów. A wracając do owoców- z ich świeżo wyciśniętego soku, cukru oraz wody bądź mleka przygotowuje się bardzo popularny w Hiszpanii napój chłodzący- orszadę.

Mówiąc o migdałąch koniecznie trzeba zwrócić uwagę na ich niezwykle cenne wartości odżywcze- 100 gram migdałów dostarcza 650 kalorii, ok.20 gramów białka, do 55g tłuszczu i ok. 15g węglowodanów. Są niezwykle bogate w potas, magnez i wapń, zawieraja też sporo fosforu i innych soli mineralnych. Ich codzienne spożywanie- wystarczy 40g dziennie- w znaczącym stopni obniża ryzyko choroby niedokrwiennej serca i poziom złego cholesterolu we krwi.

W cukiernictwie stosuje się je przede wszystkim do wyrobu marcepanu, ucieranych mas do ciast, są głównym składnikiem wielu słodyczy, zwłaszcza w kuchni Wschodu. Słodkie i duże migdały prowansalskie aż grzechem jest dodawać do czegokolwiek- najlepiej od razu skonsumować, choć świetnie smakują np. jako składnik ciasteczek cantucci. Ogólnie migdały często wchodzą w skład bakaliowych i orzechowych mieszanek.

Może warto jeszcze wspomnieć nieco o migdałach gorzkich- choć rzadko, to jednak są w niewielkich ilościach stosowane w przemyśle cukierniczym-np. przy produkcji marcepanu właśnie, a pozyskiwany z nich olej dodaje się do niektórych likierów. Złą sławą cieszą się prawdopodobnie z powodu zawartości amygdaliny, która rozkłądając się tworzy kwas pruski- dlatego własnie lepiej nie ryzykować spożycia większych ilości.