Powszechnie uważa się, iż tapa na początku swojego istnienia była plastrem szynki (jamon serrano) lub plastrem szynki, którym przykrywano kielich lub szklankę z napojem. Słowo bowiem pochodzi od hiszpańskiego czasownika "tapar", który oznacza przykrywkę. Tapas wywodzi się z Andaluzji (tam też powstało flamenco), teraz ten rodzaj przekąski jest popularny w całej Hiszpanii, jak również na całym świecie. Do najbardziej znanych, o hiszpańskim rodowodzie należą: wcześniej wspomniana szynka (teraz podawana na kromce chleba), tortilla podawana w małych kawałkach, ziemniaki smażone w głębokim oleju (patatas bravas), uszy wołowowe (oreja) - także smażone w głębokim oleju oraz oliwki, banderillas (koreczki z marynowanych ryb, owoców morza i warzyw) migdały i owoce morza (mariscos) przygotowywane na setki sposobów.

A gdzie i jak powstały tapas? Czy było to w gospodzie Ventorrillo del Chato - gdzie królowi Alfnoso XIII podano dzban wina przykryty plastrem szynki? Kucharz spytany o powód takiego wtedy niecodziennego sposobu serwowania napitku wyjaśnił, iż zrobił tak, by do wina nie dostał się kurz, tudzież wszechobecne małe muszki. A królowi się to spodobało (a może mu szynka zasmakowała?) i po chwili ponowił zamówienie.

Czy może jednak "wynalezienie" tapas jest zasługą Alfonsa X, który w trosce o terminowość dostarczania przesyłek pocztowych przez Pocztę Konną, wydał dekret, by pocztmistrzom, będącym na popasach w mesones (czyli zajazdach) zawsze do wina podawać coś do jedzenia. Bowiem nawet hiszpańskie wino nie zawsze gasi pragnienie, ale też ma zgoła inne działanie, zwłaszcza w większych dawkach. A pomysł z tapas chwycił i zaczęto je podawać je nie tylko jeźdzcom Poczty Konnej.

A tapa nie wszędzie jest "tapa". Bo w regionach Aragonu i Nawarry przekąska podawana do wina nazywana jest alifarą. W kraju Basków na coś "na jeden ząb" przy kieliszku wina mówi się zaś poteo. W całym zaś kraju Cervantesa kultywowany jest skądinąd bardzo przyjemy zwyczaj rutas te tapeo, czyli "podróżowania" wieczorami po barach i delektowania się niezliczonymi odmianami tapas. Ów zwyczaj ma swoje reguły: nie robi się tego samotnie (przecież dobre rzeczy zawsze smakuję jeszcze lepiej w dobrym towarzystwie), tapas je się na stojąco (co może się dla niektórych nie prawionych jeszcze w tej dziedzinie na początku wydać nieco męczące), oraz, co ma związek z poprzednią regułą (bo w końcu ile można stać w jednym miejscu), po kilku porcjach należy przenieść się do następnego baru.

Ale tapas smakują nie tylko w Hiszpanii (chociaż niewątpliwie tam są najlepsze). To doskonały, szybki i prosty sposób na domowe przyjęcia. O ich jakości niech decyduje prostota oraz Twoja fantazja. Kanapki będą smakowały lepiej na podpieczonych kromkach - ale nie powinno być na nich więcej niż 2-3 składniki. Niech to będą starannie skomponowane, wyraźne smaki, a nie misz masz mnóstwa nut. Takie są bowiem oryginalne tapas - ich główną rolą jest współgranie z winem, a nie jego zagłuszanie.

Na stole pełnym tapas (również takim, wokół którego stoją krzesła) mogą się więc znaleźć nie tylko szlachetne wędliny (serrano, chorizo), oliwki, migdały, papryczki, ale także starannie skomponowane koreczki na bazie żółtego sera, sera pleśniowego, mas twarożkowych, marynat, smażonych owoców morza, totilli pokrojonej na małe kawałki, wędzonych ryb i wszystkiego, na co masz ochotę. Ale nie mieszane, nie wstrząśnięte. Dobrane ze smakiem.

Nowe pomysły na tapas:
Tosty z szynką i roszponką lub rukolą
Tortilla z bobem (Tortilla de habas)
Tortilla z chorizo (Tortilla de chorizo)
Tortilla górska (Tortilla serrana)
Patatas bravas
Szalotki marynowane w oliwie do przegryzania
Sałatka z surowych pieczarek (Ensalada de champignones)
Koreczki z szynki i melona
Kulki twarożkowe z pikatną kiełbasą
Kolorowe koreczki z pomidórów, sera i szynki